വിലാപം

വിലാപം


കെട്ട്ട്യോന്റെ കഞ്ഞിയും ദുഖ: കഞ്ഞി
കേട്ട്യോല്ടെ കഞ്ഞിയും ദുഖ: കഞ്ഞി
എന്റൂര്‍ മകനേ; എന്റൂര്‍ മകളേ

എന്‍റെ മക്കക്കിന്ന്‍ എന്നെ വേണ്ട
എന്‍റെ പര്‍ത്താവിന്ന്‍ എന്നെ വേണ്ട
എന്‍റെ വായിപ്പല്ല് പോയെപ്പിന്നെ
എന്നാര്‍കും വേണ്ടെന്റെ നാട്ടുകാരെ

അയലോക്കക്കാര്‍കെന്നെ വേണ്ട പൊന്നെ
വയറു വേശ്ന്നിട്ടു വ്യയെന്ടുന്ന്യേ
വഴിയാകെ തെണ്ടിട്ടു നടുവോടിഞ്ഞേ
വയതായ പിന്നാര്‍ക്കും വേണ്ടാതാവോ

ചോവ്വുള്ള കാലത്ത് നല്ല പെണ്ണ്
ചോവ്വില്ലതായപ്പ കള്ളി തള്ള
ഏനെന്റെ കൂട്ടരെ ത്നെഹിച്ചല്ലേ
ഏനെന്റെ മാക്കളെ ത്നെഹിച്ചല്ലേ

എല്ലാര്ക്കും വേണ്ടാത്ത തള്ള ഇപ്പ
എങ്ങോട്ട് പോക്വെന്റെ നാട്ടുകാരെ
പഴുത്തില വീണത്‌ കാണുമ്പഴ്
പച്ചില ചിരിച്ചത്‌ പോലെ മക്ക

ചിരിച്ചാല് തമ്പിരാന്‍ പൊറുക്കില്ലന്ന്‍

അജയ്‌